لابلای همه ی کتاب هایم، هر جا که تو را دیده ام، به یادت نشانه ای گذاشته ام، امّا حالا هیچ کدام از آن نشانه ها، مرا به تو دلالت نمی کند.. امروز، به هوای تو، رفتم کلّی کتاب خریدم، همه را ورق زدم، سطر به سطر، دنبال تو گشتم، نبودی.. بعد یادم آمد مثل سابق، "کتاب دوست" نیستم. ببخشید ها! ولی من، دقیقا" نمی دانم وابستگی جدیدم چیست تا بیایم و تو را پیدا کنم که پشت آن "علاقه" پنهان شده ای یا بهتر بگویم خودت را به پنهان شدن زده ای! قبول کن که این بازی کمی کهنه شده! دیگر این "قدح شراب" مرا سیراب نمی کند و اگر به حقارت من نمی خندی، باید بگویم که صحبت از "نعره ی هل من مزید" است! 

پ ن: من شخصیّت با شکوه آسیه همسر فرعون را خیلی دوست دارم. در قرآن از زبان او آمده است که "خدایا برای من خانه ای، نزد خودت، در بهشت بنا کن." "ربّ ابن لی عندک بیتا" فی الجنّة" (تحریم/۱۱)